Kończąc szkołę średnią mamy przyjemność zdawać egzamin dojrzałości czyli maturę. Przedmioty jakie mamy do wyboru to język polski lub obcy, matematyka, biologia, historia lub inne zależnie od rodzaju kończonej szkoły. Znaczna część młodzieży zwłaszcza tak zwane umysły humanistyczne wybierają jako przedmiot maturalny historię. Pisząc maturę z historii mamy do wyboru poziom podstawowy oraz rozszerzony. Arkusz maturalny z historii to ponad 30 do 40 pytań. Mogą to być analizy fragmentu tekstu historycznego, odpowiedzi na podstawie przytoczonych tabel z wydarzeniami historycznymi, opis przedstawionych ilustracji i tym podobne. Główny nacisk kładzie się na znajomość podstawowych dat oraz miejsc w których odbywały się ważne wydarzenia historyczne, jak na przykład bitwy, zjazdy i sobory lub nazwiska władców i królów. Maturę z historii zdaje prawie każdy uczeń wybierający się na studia humanistyczne. Oczywiście umysł ścisły woli ominąć historię i zdawać egzamin z matematyki. Wybór przedmiotu na maturę zależy od naszego zamiłowania do danego tematu.

Jedną z dziedzin nauk humanistycznych jest historia sztuki. Historia sztuki obejmuje zagadnienia rzeźby, malarstwa, architektury w poszczególnych okresach chronologicznych. I tak historia malarstwa, rzeźby czy architektury ma swoje okresy historyczne: prehistoria, czyli czasy jaskini, starożytność – antyk w okresach od 400 r.p.n.e. do 400 r.n.e., średniowiecze od roku 400 do 1350. Następny okres to renesans w latach 1350 – 1510, potem manieryzm 1510 – 1590, barok 1590 – 1680. Rokoko przypadające na lata 1680 – 1750, klasycyzm 1750 – 1800, następnie 40 – letni okres romantyzmu, 20 – letni realizmu. Następne kierunki rozwoju sztuki to symbolizm, impresjonizm, ekspresjonizm, kubizm, abstrakcjonizm, surrealizm, dadaizm, socrealizm oraz pop – art. I op – art. Każdy z tych okresów ma swoich wybitnych malarzy, rzeźbiarzy czy architektów. Różne style sztuki przetrwały nie tylko w malarstwie, rzeźbie ale i w architekturze do czasów dzisiejszych. Można podziwiać piękne stylowe budowle, meble, różne przedmioty i wynalazki techniki.

Historia Polski i jej rodaków datowana jest od X wieku, na podstawie zapisów w kronikach Galla Anonima. W tym okresie panowała dynastia Piastów, a najważniejszym wydarzeniem było przyjęcie chrztu przez Mieszka I. Następnie był podział państwa na księstwa dokonany przez Krzywoustego, a próby scalania Polski podjęli Henryk Brodaty i Pobożny. W 1320 po koronacji Łokietka nastąpiło zjednoczenie Królestwa Polskiego. Następne ważne wydarzenia w historii Polski to trzy rozbiory przez Austrię, Prusy i Rosję. Następne ważne wydarzenie to I wojna światowa w latach 1914 – 1918, a po dwudziestoletniej przerwie II wojna w latach 1939 – 1945. Polska w latach dwudziestolecia była nazywana II Rzeczpospolitą. Następnie nazwa państwa polskiego to Polska Rzeczpospolita Ludowa. Ważnym momentem w historii był stan wojenny w latach 1981 – 1983. Następnie od 1989 roku Polska nosi nazwę III Rzeczpospolitej. Polska jest obecnie państwem demokratycznym. Należy do wielu organizacji międzynarodowych czy światowych, np. ONZ, NATO, Unia Europejska lub OECD.

Jedną z dziedzin historii jest historia gospodarcza, będąca przedmiotem wykładów na studiach o kierunku ekonomicznym. Historia gospodarcza to dzieje i rozwój produkcji i handlu. Dotyczy ona takich gałęzi przemysłu jak rolnictwo, rzemiosło i przemysł. Początki historii gospodarczej sięgają przełomu XVIII i XIX wieku. Do wybitnych ekonomistów zaliczyć należy Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, twórców słynnego dzieła „Kapitał”. Po I wojnie światowej rozwój historii gospodarczej kreowała francuska szkoła Annales oraz zwolennicy teorii marksistowskiej. Po II wojnie zaczęto stosować analizy statystyczne oraz modele ekonometryczne do badania zjawisk gospodarczych i ekonomicznych. Historia gospodarcza przedstawia system gospodarki feudalnej, kapitalistycznej, rynkowej i wolnorynkowej. Opisuje systemy ekonomiczne w poszczególnych okresach historycznych, powstawanie i skutki kryzysów gospodarczych oraz programy odbudowy gospodarki światowej po II wojnie, przez różne kraje, w tym plan Marshalla i jego wpływ na rozwój gospodarki światowej.

Historia druku określa całość procesów nanoszenia obrazu poprzez odbicie go na papier za pomocą farby do druku. Początkowo robiono odbitki obrazów na tkaninie, papirusie czy pergaminie. Właściwa historia druku rozpoczęła się jednak dopiero w 105 roku, kiedy to w Chinach wynaleziono papier i zaczęto odbijać na nim wyryte w kamieniach napisy. Następnym etapem w powstawaniu druku było wynalezienie odbitki drzeworytniczej. Polegało to na naniesieniu rysunku czy napisu na deskę drewnianą, wycięciu tła i pozostający, wypukły rysunek po pokryciu farbą drukarską odciska się na papierze. Wynalezienie drzeworytu dało początek właściwej poligrafii. Pierwsza drukowana książka pochodzi z roku 704, drukowana za pomocą drewnianych klocków. Potem po wynalezieniu druku ruchomego za jego pomocą wydano pierwszą książkę w 1234 roku w Korei, gdzie zastosowano klocki metalowe. Jednak największy sukces to wynalazek aparatu służącego do odlewania czcionek z wymiennych matryc i prasy drukarskiej przez Jana Gutenberga. Następnie po kilkuset latach zaczęto wprowadzać technikę druku wielobarwnego.

Historia bankowości sięga czasów starożytnych. Pierwsze banki, czyli domy bankowe istniały już w starożytności, a głównymi ich produktami finansowymi były weksle i udzielane pożyczki. Po okresach zastoju ponowne pojawianie się banków było związane z lichwą, czyli pożyczaniem pieniędzy w zamian za opłatę. Również wymiana krajowej waluty na złoto czy inny kruszec przez handlarzy wymagała wprowadzania różnych form rozliczeń i powstawania większej ilości banków. Pierwsze banki handlowe powstały we Włoszech, a nazwa bank powstała od włoskiego banca – czyli stół, blat na którym wymieniano pieniądze i udzielano pożyczek. W obawie przed rabunkami ludzie majętni zaczęli deponować w bankach swoje oszczędności, które służyły bankom do udzielania pożyczek oraz w późniejszych okresach kredytów. Zaczęto też emitować pieniądz papierowy. W Polsce historia banku emisyjnego zaczęła się rozwijać po roku 1918. Polska Krajowa Kasa Pożyczkowa, która zajęła się emisją pieniądza przejęta była od okupanta niemieckiego. Następnie utworzono Bank Polski emitujący pieniądz złoty, a nie jak dotychczas markę polską.

Historia w szkołach podstawowych i średnich to osobny przedmiot nauczania. Skupia się na okresach od starożytności, średniowiecza do czasów nowożytnych i współczesnych. Przedmiotem nauczania są dzieje poszczególnych państw na tle ważnych wydarzeń historycznych i politycznych oraz gospodarczych. Kolejnymi tematami zajęć w szkołach są chronologicznie uporządkowane wydarzenia w danych państwach. W szczególności są to rozwój państwa i walki oraz wojny jakie dane państwo toczyło. Nauczanie historii w szkołach podstawowych, gimnazjalnych i średnich skupia się na ogólnym przedstawieniu poszczególnych państw, zwłaszcza europejskich, a obszerny dział stanowi historia państwa polskiego. Od czasów powstania czyli Lecha, Czecha i Rusa poprzez historię mieszka I, Kazimierza Wielkiego i innych królów Polskie, aż do czasów prezydenckich. Wiele uwagi jest poświęcone I i II Wojnie Światowej. Oprócz omówienia poszczególnych bitew ukazuje się także skutki tych wojen oraz procesy odbudowy zniszczeń powojennych. Historia ta to głównie zapamiętanie królów, bitew i ich dat.

Historia chorób pacjenta jest znana już od czasów Hipokratesa w V wieku p.n.e., kiedy to zapisywano w sposób chronologiczny przebyte choroby i sposoby leczenia. W Polsce historię taką zaczęto prowadzić od XIX wieku. Terminem historii chorób pacjenta określa się specjalną kartę z wpisami o wszystkich przebytych przez pacjenta chorobach i operacjach. Oprócz wymienionych chorób pacjenta, jest także informacja o przyjmowanych lekach, przebytych zabiegach czy operacjach. W historii takiej wpisuje się także reakcje fizyczne czy psychiczne pacjenta na dany lek, zabieg czy też występujące w przebiegu danej choroby. Zapisy w historii choroby pacjenta obejmują także rokowania. Wpis w karcie określa także stan jamy ustnej i uzębienia. Obecnie oprócz tradycyjnej papierowej historii, która jest w 10 – 80% trudno dostępna wprowadza się także jej elektroniczny zapis. Elektroniczna historia choroby pacjenta jest ogólnie dostępna dla lekarzy, pielęgniarek czy terapeutów niezależnie od miejsca leczenia. Historię choroby w formie papierowej trzeba było kserować aby przekazać informacje o leczeniu w innej placówce medycznej, co w przypadku jej wersji elektronicznej jest zbędne.

Historia administracji państwowej w Polsce to nauka o powstawaniu i rozwoju aparatu administracji państwowej. Ukazuje ona rozwój poszczególnych typów ustroju w państwie polskim oraz historię jego organów. W drugiej połowie XVIII wieku zaczął się kształtować ustrój administracji, w którym uregulowano prawa i obowiązki nie tylko samych organów administracji państwowej ale także obywateli, korzystających z tych organów. Jest to historia powstawania i rozwoju organów, fundacji i zakładów administracyjnych, a także jednostek samorządu terytorialnego: województw, powiatów i gmin. Historia administracji państwowej w Polsce przedstawia także rozwój urzędów ministerialnych, wojewodów oraz sądów. Wyjaśnia znaczenia przepisów prawa, w szczególności konstytucji, ustaw, rozporządzeń, uchwał czy statutów i regulaminów. Historia administracji przedstawia także kolejne etapy rozwoju aparatury rządowej i zakres korzystania przez użytkowników z organów użyteczności publicznej, takich jak szkoły, muzea, biblioteki, szpitale, zakłady karne czy sądy.

Historia wychowania to przedmiot nauczania na studiach o kierunku pedagogicznym. Poprzez źródła historyczne ukazuje rozwój oświaty i wychowania. Zakres historii wychowania obejmuje dzieje teorii i praktyki pedagogicznej. Jest to historia rozwoju myśli i różnych doktryn pedagogicznych oraz powstawanie i rozwój placówek i instytucji wychowania. W czasach starożytnych wychowanie skupiało się na trzech aspektach życia. Było to wychowanie moralne, fizyczne oraz muzyczne. Historia wychowania ukazuje początki wykształcenia elementarnego dzieci do 12 roku życia, gdyż po tym okresie następowało wykształcenie gramatykalne. W tym czasie powstawały pierwsze szkoły. W czasach średniowiecznych pojawiały się uniwersytety oraz wprowadzono wychowanie rycerskie. Oprócz szkół chrześcijańskich zaczęły powstawać szkoły ludowe oraz powstała Komisja Edukacji Narodowej. Rozwijały się poszczególne typy szkół podstawowe, gimnazjalne, średnie, wyższe, uczelnie i uniwersytety. Powstawanie szkół to historia praktyki pedagogicznej.